1. خردِ اروسی و ناخودآگاه فردی، راهی برای خروج از بن‌بستِ عقلِ تک‌ساحتی

علی اکبر احمدی افرمجانی؛ سهیلا منصوریان

دوره 16، شماره 64 ، زمستان 1399، ، صفحه 7-28

http://dx.doi.org/10.22054/wph.2020.49816.1812

چکیده
  هربرت مارکوزه فیلسوف فرانکفورتی و عضو موسسه مطالعات تحقیقات اجتماعی، تلاش کرده است تا مفهوم عقل از منظر هگل را با تعریف جدیدی ارائه دهد. او در نگاه متفاوت خود با اضافه کردن روانکاوی درصدد است تا نشان دهد که مقولة شناخت و خودآگاهی بدون پرداختن به بخش­های پنهان ذهن میسر نمی­شود. او با مدد از روانکاوی فرویدی به این مسئله می­پردازد ...  بیشتر

2. گذار از خلیج ناپیمودنی میان قلمرو طبیعت و قلمرو اخلاق؛ معنا و نحوه‌ی تحقق آن در زیباشناسی کانت

علی اکبر احمدی افرمجانی؛ عبدالله سالاروند

دوره 15، شماره 59 ، پاییز 1398، ، صفحه 7-31

http://dx.doi.org/10.22054/wph.2019.40440.1700

چکیده
  کانت در نقد اول اصول متافیزیک طبیعت را و در نقد دوم اصول متافیزیک اخلاق را ترسیم کرد. چون این دو نوع اصول از هم متمایز بودند میان طبیعت و اخلاق گسستی پدید آمد که کانت از آن به خلیج یا مغاک تعبیر کرد و تأکید ورزید که ناپیمودنی است؛ یعنی اگر فقط نقدهای اول و دوم را لحاظ کنیم باید به ثنویت یا دوپارگیِ مطلقِ سوبژکتیویته گردن بنهیم. اما در ...  بیشتر

3. بررسی نقدهگل موسوم به صورت گرایی تهی به اخلاق کانتی

مهدی محمدی اصل؛ علی اکبر احمدی افرمجانی

دوره 15، شماره 58 ، تابستان 1398، ، صفحه 107-137

http://dx.doi.org/10.22054/wph.2019.40085.1693

چکیده
  هگل هر سه نقد عقل نظری، عملی و قوۀ حکم را با نگاهی انتقادی مطالعه کرد. نقد موسوم به صورت‌گرایی تهی، به شکل‌های مختلف در آثار هگل، از دوران جوانی تا پایان عمر، حضور دارد، گاه در ضمن نقدهای دیگر پنهان است و گاه خود چنان آشکار است که نقدهای دیگر را در ضمن خود پنهان دارد. اما نهایتاً بنیان این نقد بر این تصور استوار است که اخلاق کانتی غیرتاریخی، ...  بیشتر

4. روش نقدی ویتگنشتاین متأخر

احمد شرفشاهی؛ علی اکبر احمدی افرمجانی

دوره 15، شماره 57 ، بهار 1398، ، صفحه 195-222

http://dx.doi.org/10.22054/wph.2019.39500.1680

چکیده
  ویتگنشتاین در دورۀ متأخر فلسفۀ خود همچون دورۀ متقدم بر نقدی بودن روش و فعالیتِ فلسفی تأکید می‌کند، اگر چه آن را در دورۀ متأخر بسط می‌دهد. او در فقراتی از کتابِ پژوهش‌های فلسفی از این روش با عنوانِ درمانگرایانه بودن نیز یاد می‌کند که در فرآیندِ آن فیلسوف به آن چه موجباتِ مغالطی اندیشیدن و خلطِ مقولاتی را فراهم کرده است، پی می‌برد. ...  بیشتر

5. تحلیل رویکرد ویتگنشتاینی به مسئلۀ خود ارجاعی

مرتضی واعظ قاسمی؛ علی اکبر احمدی افرمجانی

دوره 12، شماره 48 ، زمستان 1395، ، صفحه 105-124

http://dx.doi.org/10.22054/wph.2017.7510

چکیده
  دست‌کم سه رویکرد متفاوت به خود ارجاعی در سنت فلسفۀ تحلیلی وجود دارد. رویکرد راسلی، رویکرد پوزیتیویستی و رویکرد ویتگنشتاینی. هرکدام از این رویکردها راه‌حلی متفاوت برای مسئلۀ خود ارجاعی پیشنهاد کرده‌اند. از آن میان رویکرد ویتگنشتاینی به این مسئله بحث‌های زیادی را به وجود آورده است. ظاهراً فقرۀ6.54 (عبارت ماقبل آخر) رسالۀ ویتگنشتاین ...  بیشتر

6. نلسون گودمن: مسئلة وجودشناسانۀ ارزش هنر

علی اکبر احمدی افرمجانی؛ احمد رحمانیان

دوره 12، شماره 47 ، پاییز 1395، ، صفحه 29-40

http://dx.doi.org/10.22054/wph.2016.7292

چکیده
  این مقاله به بررسی مسئلۀ وجودشناسانة ارزش هنر در فلسفة نلسون گودمن می­پردازد، به عبارت دیگر، این مسئله که ’طبق نظریۀ شناخت­گرایی گودمن، روابط میان ویژگی (های) ارزشمند یک اثر هنری با خود آن اثر از چه نوع است؛ در وهلة اول، از طریق بررسیِ (1) انواع روابط میان ویژگی­های ارزشمند اشیاء با خود آن‌ها، (2) انواع روابط میان ویژگی­های ...  بیشتر