حکمت و فلسفه

مساهمت گادامر در فلسفة علوم‌انسانی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

مهدی معین زاده 1
حمیدرضا آیت اللهی 2

1 دانشجوی دانشگاه پژوهشگاه علوم انسانی

2 هیئت علمی پژوهشگاه علوم انسانی

https://doi.org/10.22054/wph.2013.5861
چکیده
ماهیت فهم که دغدغة اصلی"گادامر" بود، لاجرم وی را به‌سوی توجه فهم ویژه علومانسانی کرد. او هرچند در قول بهابتنای علومانسانی بر فهم همدلانة پدیدار‌ها به‌جای تبیین علی آن‌ها (که معمول علومطبیعی است) پیرو "دیلتای" بود، اما برآن بود که دیلتای هنوز مسحور اسطورة روش است. درحالی‌که خود، روش را به پرسش میکشید و حقیقت را الزاماً در چارچوب روش جستجو نمی‌کرد. همین امر سبب گردید که مدعای دیلتائی: «هرمنوتیک بهمثابه شالوده علوم انسانی» در عین حفظ اعتبار کلی خود نزد گادامر، معنا و مدلولی یکسره متفاوت پیدا کند. زیبائی‌شناسی آن چیزی است که گادامر بهویژه با ارائة تأویلی نو از نقد سوم کانت (نقد حکم زیبائی‌شناسانه)، زیبائی‌شناسی را اصل راهنمای علوم انسانی قلمداد می‌کند.

کلیدواژه‌ها

گادامر
هرمنوتیک
فلسفه علوم انسانی
زیبائی‌شناسی
امتزاج افق‌ها

عنوان مقاله English

Gadamer’s Contribution to Philosophy of Human Sciences

نویسندگان English

mehdi mo'in zadeh 1
hamidreza ayatollahi 2
چکیده English

Gadamer’s preoccupation with the nature of understanding led him to devote special attention to human sciences. While believing in Dilthey’s verstehen, he claimed that Dilthey is captivated with the myth of method. Gadamer, thus, questioned the method and did not necessarily seek the truth in its framework. Therefore, Dilthey’s belief in “hermeneutics as the bedrock of all human sciences” was adopted but redefined by Gadamer who introduced aesthetics as the guiding principle of human sciences.

کلیدواژه‌ها English

Gadamer
Hermeneutics
philosophy of human sciences
aesthetics
fusion of horizons

صفحه اصلی

اعضای هیات تحریریه

ارسال مقاله

تماس با ما