اعتراضی به مدل شاخه‌ای برای زمان

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای فلسفه منطق، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 دانشیار فلسفه دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران.

چکیده

امکان استقبالی یک بحث قدیمی میان فلاسفه در طول تاریخ فلسفه بوده‌است. از یک سو، ارسطو معتقد است رخدادهای آینده به امکان رخ می‌دهند. از سوی دیگر، دئودوروس بر این باور است آنچه در آینده رخ می‌دهد، هم اکنون متعین شده است. دئودوروس استدلالی بر له جبرگرایی بر اساس چند فرضیه ارائه کرده‌است. منطقدانان و فلاسفه تلاش می‌کنند تا با رد نخستین فرضیۀ دئودورس که ضرورت گذشته است، جبرگرایی را رد کنند. با این وجود، آنها تنها قرائت خاصی از این فرضیه را بر اساس استدلال به نفع جبرگرایی قرون وسطی در نظر می‌گیرند، در حالیکه فلاسفۀ دیگر قرائت عام از این فرضیه دارند. یک استدلال جدید در این مقاله به نفع جبرگرایی ارائه می‌شود مشابه با استدلال قرون وسطی بر اساس قرائت عام که بوسیلۀ سیستمهایی که استدلال قرون وسطی را رد می‌کنند، رد نمی‌شود. این اشکال در برخی از ویژگیهای مدلهای شاخه‌ای برای زمان ریشه دارد. ما نشان می‌دهیم این ویژگیها چیست و چطور می‌توان مشکلاتی را که این ویژگیها تولید می‌کنند حل کرد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

An Objection to the Branching Model for Time

نویسندگان [English]

  • meisam zandigoharrizi 1
  • Lotfollah Nabavi 2
1 Ph.D. student of philosophy) logic( at Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.(Corresponding author)
2 Associate Professor of philosophy at Tarbiat Modares University, Tehran, Iran.
چکیده [English]

Future Contingency has been an old debate between philosophers throughout history. On one hand, Aristotle thinks events of the future happen contingently. On the other hand, Diodorus believes what happens in the future is now determined. Diodorus has presented an argument for determinism based on a few premises. Logicians and philosophers try to avoid determinism by denying the first premise of Diodorus, which is the necessity of the past. However, they only regard a qualified version of this premise based on the medieval argument for determinism while some other philosophers consider this premise in a general way. A new argument shall be presented in this paper for determinism similar to the medieval one based on the general version of the premise which is not rejected by systems which reject the medieval argument. This flaw originates in a few properties of the branching model for time. We shall show what this property is and how it would be possible to resolve the problem this property creates.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Metric tense logic
  • Ockham system
  • Thin red line
  • Branching model
  • Necessity of the past
Aristotle, 1963, Aristotle in twenty-three volumes, The Loeb Classical Library, London: Heinemann, Harvard University Press.

Belnap, N., 2001, ‘Double Time References: Speech-act Reports as Modalities in an Indeterminist Setting’, Advances in Modal Logic, F. Wolter, H. Wansing, M. de Rijke, and M. Zakharyaschev (eds.), World Scientific Publishing Co. Pte.Ltd., 2001, pp. 37–58.

Gaskin, Richard, 1995, The Sea Battle and the Master Argument: Aristotle and Diodorus Cronus on the Metaphysics of the Future, Berlin, New York: De Gruyter.

Nabavi, Lotfollah, 2010, The Elements of Philosophical Logic, Tarbiat Modares University Press.[In Persian]

Nishimura, Hirokazu, 1979, ‘Is the Semantics of Branching Structures Adequate for Non-metric Ockhamist Tense Logics’, Journal of Philosohical Logic 8, pp. 477–8.

Øhrstrøm, P. and Hasle, P., 1995, Temporal Logic — From Ancient Ideas to Artificial Intelligence, (Studies in Linguistics and Philosophy 57), Dordrecht/Boston/London: Kluwer Academic Publishers.

Øhrstrøm, P. , 2009, ‘In defence of In Defence of the Thin Red Line: A Case for Ockhamism, Humana.Mente – Issue 8, pp.17-32.

Øhrstrøm, Peter and Hasle, Per, "Future Contingents", The Stanford Encyclopedia of Philosophy (Winter 2015 Edition), Edward N. Zalta (ed.), URL =

     <https://plato.stanford.edu/archives/win2015/entries/future-contingents/>

Plantinga, Alvin I., 1986, ‘On Ockham's Way Out’, Faith and Philosophy, volume 3, number 3 (July 1986), pp.235–269.

Ploug, T., and Øhrstrøm, P., 2012, ‘Branching time, indeterminism and tense logic’. Synthese, Vol. 188, Nr. 3, pp. 367–379, Springer-Verlag Berlin Heidelberg.

Prior, A.N., 1967, Past, Present and Future, Oxford: Clarendon Press.

Rescher, N. and Urquhart, A., 1971, Temporal Logic, Wien New York: Springer-Verlag.