زبان در اندیشه هیدگر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

دانشگاه علامه طباطبایی

چکیده

فهم منطق، امکان منطق‌های جدید و همچنین فهم بنیادهای متافیزیک از لوازم فهم حقیقت زبان است. زبان همیشه به‌منزلة نظام نشانه‌ها و برای انتقال مفاهیم مورد تعریف قرار گرفته است. هیدگر یکی از متفکرانی است که نظری ویژه در این عرصه ارائه داده است. او در «وجود و زمان»، گفتار را یکی از اوصاف اگزیستانسیل دازاین می‌داند و معتقد است در گفتار، پیشاپیش، فهمِ در عالم بودن آشکار گشته است. هیدگر متاخر مسئلة زبان را به صورتی بنیادی‌تر مورد توجه قرار می‌دهد و معتقد است که زبان خانه وجود است و وجود خود را در زبان آشکار می‌کند. دازاین، مستغرق در گفتِ وجود است و وجود، خود را در گفتار دازاین می‌پوشاند. دازاین با ترس‌آگاهی می‌تواند به حقیقت زبان تقرب پیدا کند. گفتِ وجود، بنیاد زبان اصیل متفکران و هنرمندان بزرگ است که بنیاد تاریخ یک قوم را رقم می‌زند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Language in Heidegger's thought

نویسندگان [English]

  • Ruhollah rajabi
  • Reza Soleiman Heshmat
چکیده [English]

Understanding logic, the possibility of new logics and also recognition (understanding) of grounds of metaphysics entails understanding of the truth of language. Language always recognized as the system of signs and in order to convey thoughts. Heidegger is one of the thinkers who has presented a special thought in this area. In Being and Time, Heidegger recognizes speech as one of the existential characteristics of Dasein and believes that the understanding of being in the world is already unconcealed in speech. Later, Heidegger concentrates on the issue of language more fundamentally and asserts that language is the house of Being and Being unconceals itself in language. Dasein is absorbed in the speech of Being and Being is concealed in the speech of Dasein. Dasein can approach the truth of language in Angst. The speech of Being, is the ground of the language of the great thinkers and poets which renders the ground of the history of a people.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Language
  • Being
  • Dasein
  • truth
  • history
داوری، رضا. (1389). هنر و حقیقت، تهران: رستا.

عبدالکریمی، بیژن. (1381). هیدگر و استعلا، تهران: نقد فرهنگ.

هیدگر، مارتین. (1373). مابعدالطبیعه چیست؟، ترجمة محمد جواد صافیان، تهران: پرسش.

________، (1379). سرآغاز اثر هنری، ترجمة پرویز ضیاء شهابی، تهران: هرمس.

________، (1381). شعر، زبان و اندیشة رهایی، ترجمة عباس منوچهری، تهران: مولی.

________، (1386). هستی و زمان، ترجمة سیاوش جمادی، تهران: ققنوس.

________، (1388). چه باشد آن چه خوانندش تفکر؟، ترجمة سیاوش جمادی، تهران: ققنوس.

Hans-Georg Gadamer. (1976). Philosophical Hermeneutics, Trans. David E. linge, London: University of California Press.

__________________ (1989). Truth and Method, Trans. Joel Weinsheimer, London: Sheed & Ward.

Martin Heidegger. (2009). Logic as the Question Concerning the Essence of Language, Trans. Wanda Torres Gregory, Albany: State university of newyork.

______________ (2000). a, Introduction to Metaphysics, Trans. Gregory Fried, London: Yale University press.

______________ (2000). b, Elucidations of Holderlins Poetry, Trans. Keith Hoeller, New York: Humanity books.

______________ (1972). On Time and Being, Trans. Joan Stambaugh, New York: Harper & Row

______________ (1962). Kant and the Problem of Metaphysics, Trans. James s. Churchill, New York: Indian University Press.

______________ (1982). On the Way to Language, Trans. Peter D. Hertz, New York: Harper & Row.

______________ (1984). Early Greek Thinking, Trans. David Farrell krell, New York: Harper & Row

______________ (1988). Hegels Phenomenology of Sprit, Trans. Parvis Emad, New York: Indiana University Press.

______________ (1998). Pathmarks, Edited by William McNeill, London: Cambridge University Press.

______________ (1999). Contributions to the Philosophy (From Enowning), Trans. Parvis Emad and Kenneth Maly, New York: Indiana University Press.

Hugh Silverman. (1991). Gadamer and Hermeneutics, New York: Routledge.