ارسطو و یک (το `εν) (آموزة وحدت نزد ارسطو)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دانشگاه اصفهان

2 هیئت علمی دانشگاه اصفهان

چکیده

یکی از اساسی‌ترین آموزه‌های مابعدالطبیعی، آموزة وحدت است. ما در این مقاله برآنیم تا به معرفی آموزة وحدت نزد ارسطو بپردازیم. بدین منظور قبل از هر چیز به اختلاف نظر اساسی او با پیشینیانش می‌پردازیم و نگاه «کثرت بین» ارسطویی را از اندیشه‌های «وحدت بین» ایشان تمییز می‌دهیم. سپس با ذکر معانی «یک» در زبان معمولی یونانی، به دو گونه وحدت مادی وصوری می‌رسیم. در ادامه می‌بینیم که فعلیت و وحدت و صورت از یک سو و قوه و کثرت و ماده از سوی دیگر ملازم همند و وحدت به معنای نخستین کلمه وحدت صوری است نه مادی و این وحدت صوری اصل فردیت است! و در پایان خواهیم دید که چگونه محرک‌های نامتحرک و از همه بیشتر محرک نخستین، فرد مطلق و یک نخستین‌اند!

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Aristotle and One(το `εν) : Doctrine of Unity in Aristotle

نویسندگان [English]

  • elham kandari 1
  • saeed binai motlagh 2
چکیده [English]

One of the most basic metaphysical doctrines is the "Oneness". We are, in this paper, coming to introduce this doctrine in Aristotle; and, so, at first, we mention basic differences between him and his formers, and distinguish Aristotle's "multiple" view from their "monistic" view. Then, counting the meanings of "one" in common Greek language, we receive to two kinds of oneness: material and formal. We will see that perfection, oneness, and form are parallel to potentiality, multiplicity, and matter; and oneness, in its foremost sense, is the formal "one", not material; and this formal "one" is the principle of individuality. Finally, we will see that how immovable movers, and most of all the first immovable mover, are abstract individuals and the first "Ones".

کلیدواژه‌ها [English]

  • One
  • Being
  • substance (ousia)
  • Form
  • Idea
  • self consistent
  • substratum (hupokeimenon)
  • individuality
  • perfection
  • immovable mover
  • first mover