بررسی رابطة میان سکنی‌گزیدن و فراخواندن از نظر هیدگر

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی

2 دانشجوی دانشگاه اصفهان

چکیده

در تفکر جدید، آدمی به فاعل شناسا تبدیل شده است و جهان به امتداد صرف و متعلّق شناسایی. حاصل این تفکر، جدایی بین عالم و آدم و بیگانگی آدمی از جهان است. تلاش هیدگر آن است که بار دیگر بین جهان و انسان قرابتی را که تا پیش از دورة جدید وجود داشته است، احیا کند، چرا که از جمله مهمترین ویژگی‌های دورة جدید، سوبژکتیویسم (اصالت فاعل شناسا) است که خود باعث شده تا این بیگانگی معنایی مضاعف پیدا کند. لذا وی به‌ویژه در دورة متأخر تفکر خویش می‌کوشد تا با تأمل در معانی حقیقت، سکنی گزیدن، ساحت قدس، زبان و عالم بر این دوگانگی غلبه کند. عالم در نظر او واجد چهار وجه است: فانیان (انسان‌ها)؛ قدسیان؛ آسمان؛ زمین. آدمی با فراخوانده شدن از سوی هستی در زمین، زیر آسمان و در قرب ساحت قدس سکنی می‌گزیند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Investigating the relationship between Dwelling and Calling in Heidegger`s Views.

نویسندگان [English]

  • mohammad javad safian 1
  • naser mo'meni 2
چکیده [English]

According to the modern thought, the essence of human is his subjectivity and the world is mere extension and object of study. The result of this manner of thinking is the separation of the world and human being and alienation of human being from the world. Heidegger tries to revive the nearness of human being and the world, which existed before the new era. Particularly in his later thoughts, he tries to come over the idea of duality of world and human through thinking on the truth, dwelling, divinity, the language and the world. In his thoughts, the world includes of four features: Mortals (Human beings), the Divinity, the Sky and the Earth. Calling by Being, human beings dwell the earth, under the sky, and in nearness to the divinity.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Space
  • Dwelling
  • Calling
  • Language
  • Building