حکمت و فلسفه

پدیدارشناسی و «ممنوعیت انسان‌شناختی» مسئله‌ی امکان یک انسان‌شناسی پدیدارشناختی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان

احسان کریمی ترشیزی 1
احمد علی حیدری 2

1 دانشجوی دکتری فلسفه، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران

2 دانشیار فلسفه، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران.

https://doi.org/10.22054/wph.2021.49168.1804
چکیده
گرایش به یک انسان‌شناسی فلسفی در اوایل قرن بیستم، وجه غالب در فضای فکر آلمانی بوده، و تأثیر آن چندان عمیق و گسترده بوده که پدیدارشناسی، از همان آغاز لازم دانسته است که موضع خود را در برابر آن روشن کند. این موضع‌گیری اولیه تا حد زیادی به صورت یک تعارض ذاتی نمود کرده، تا آنجا که بلومنبرگ از آن به «ممنوعیت انسان‌شناختی» در پدیدارشناسی هوسرل و هایدگر تعبیر می‌کند. ما در این نوشتار به نسبت میان پدیدارشناسی هوسرل و هایدگر با انسان‌شناسی فلسفی پرداخته‌ایم و کوشیده‌ایم نشان دهیم که برخلاف برخی اظهارات صریح این دو، این تعارض نه ذاتی است و نه مطلق. از این رو، می‌توانیم از امکان یک انسان‌شناسی فلسفی بر پایه‌ی پدیدارشناسی این دو سخن بگوییم. پیرنگ و مختصات کلی یک انسان‌شناسی پدیدارشناختی را بر وفق تحلیل اگزیستنسیال دازاین بدست داده‌ایم، و نشان داده‌ایم که انسان‌شناسی پدیدارشناختی از جهت اسلوب و الگو با انسان‌شناسی سنتی از اساس متفاوت است.

کلیدواژه‌ها

انسان‌شناسی فلسفی
پدیدارشناسی
ممنوعیت انسان‌شناختی
هایدگر
هوسرل

عنوان مقاله English

The Phenomenology and “The Anthropological Ban” on the Legitimacy of a Phenomenological Anthropology

نویسندگان English

Ehsan Karimi Torshizi 1
Ahmad Ali Heidari 2
1 PhD Candidate of Philosophy, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran;
2 Associate Professor of Philosophy, Allameh Tabataba'i University, Tehran, Iran;
چکیده English

In early 20th century, a widespread tendency toward a philosophical anthropology was dominant over the intellectual space in Germany, and it was so deep and extensive in its influence that phenomenology had to react and take a stance against it. This initial stance appeared be an essential conflict of a sort, so that Blumenberg coined the term “anthropological ban” regarding Husserl’s and Heidegger’s Phenomenologies. In this paper, we have tried to illustrate that such a confliction is neither essential nor absolute, meaning that it is quite legitimate to talk about a philosophical anthropology of a sort based on Husserl’s and Heidegger’s Phenomenologies. Thus, the plot and general characteristics of such a phenomenological anthropology, in terms of Heidegger's existential analysis of Dasein as a Fundamental ontology in his Sein und Zeit, has been depicted, and its fundamentally different anthropological pattern comparing with that of a traditional anthropology has also been demonstrated.

کلیدواژه‌ها English

Philosophical Anthropology
Phenomenology
Anthropological Ban
Heidegger
Husserl
اسپیگلبرگ، هربرت، ۱۳۹۶، جنبش پدیدارشناسی  درآمدی تاریخی، ترجمه‌ی مسعود علیا، تهران: انتشارات مینوی خرد.
Blumenberg, Hans. )2006(. Beschreibung des Menschen, Frankfurt am Main: Suhrkamp.
Breeur, Roland. )1994(. "Randbemerkungen Husserls zu Heideggers Sein und Zeit und Kant und das Problem tier Metaphysik," in: Husserl Studies 11, 3-63; for SZ: pp. 9-48.
Cabestan, Philippe. (2015). “Phénoménologie, anthropologie: Husserl, Heidegger, Sartre”, dans: Alter, Revue de phénoménologie, no 23: 226-242.
Cumming, Robert Denoon. (2001). Phenomenology and Deconstruction, Volume Three: Breakdown in Communication, University of Chicago Press. pp. 50-51.
Dastur, F. (2011). “La critique heideggérienne de l’anthropologisme”, Heidegger et la pensée à venir, Paris: Vrin, p. 82.
Dreyfus, Hubert L. (1991). Being-in-the-world: A Commentary on Heidegger's Being and Time, Division I, MIT Press.
Heidegger, Martin. (1976). Wegmarken (1919–1961) (GA 9), hrsg. F.-W. von Herrmann, Frankfurt am Main: Vittorio Klostermann.
_____. (1977). Sein und Zeit (GA 2), hrsg. F.-W. von Herrmann, Frankfurt am Main: Vittorio Klostermann.
_____. (1991). Kant und das Problem der Metaphysik (GA 3), hrsg. F.-W. von Herrmann, Frankfurt am Main: Vittorio Klostermann.
Husserl, Edmund. (1989). Aufsätze und Vorträge 1922–1937 (Hua XXVII), hrsg. von Thomas Nenon and Hans‐Rainer Sepp, Dordrecht: Springer.
_____. (1994). “Notes marginales de Husserl à Être et temp”, Notes sur Heidegger, trad. N. Depraz, op. cit., p. 9 et sq.
_____. (1997). “Husserl’s Marginal Remarks in Martin Heidegger, Being and Time”, Newly edited from the original notes and translated by Thomas Sheehan, in: Psychological and Transcendental Phenomenology, and the Encounter with Heidegger (1927-1931), Ed. And Tr. By Thomas Sheehan and Richard Palmer, Springer Science & Business Media, 258ff.
Monod, J.-C. (2009). “L’interdit anthropologique” chez Husserl et Heidegger et sa transgression par Blumenberg”, dans: Revue germanique internationale, no10: 221-236.
Müller, Klaus. (2010). Glauben Fragen Denken, Band III: Selbstbeziehung und Gottesfrage, Münster: Aschendorff.
Wunsch, Matthias. (2018). “Vier Modelle des Menschseins”, in: Deutsche Zeitschrift für Philosophie 66(4):471-487.
 
حکمت و فلسفه
دوره 16، شماره 62
تابستان 1399
صفحه 7-33

صفحه اصلی

اعضای هیات تحریریه

ارسال مقاله

تماس با ما